Een wat leger nest

Ze gaat uitvliegen… mijn dochter van 21 gaat op kamers. Alleen de grote wereld in. 
Op eigen benen staan. Onder moeders vleugels uit…
Best raar. Straks wonen alleen de drie jongens nog bij me. Ik denk dat ik er erg aan zal moeten wennen…

Natuurlijk is ze al langer niet altijd thuis en gaat ze haar eigen gang. Maar ze woonde nog wel bij me. Vanaf nu niet meer. Vanaf nu is ze de trotse bewoonster van een leuke kamer in hartje stad. En gelukkig is die stad heel dichtbij… wel zo fijn voor moeders  gemoedsrust…

Haar oudste twee broers zijn enthousiast en verheugen zich al op ‘crashen’ bij hun grote zus. Jongste heeft het al over logeerpartijtjes. Fijn dat ze zo dol op elkaar zijn. Aan de andere kant heeft het voor de twee jongsten ook een voordeel dat ze niet meer thuis woont. Nu krijgen ze immers ieder een eigen kamer…

En ik ? Ik ben apetrots op mijn grote dochter. Ze heeft het allemaal zelf geregeld. Heeft zelf alle benodigde spullen bij elkaar verzameld. En ze gaat het toch maar doen !!! Een dochter op kamers…
Tjonge…

Gisteravond is ze samen met mijn liefste aan het verhuizen geslagen. Met zijn auto helemaal volgeladen gingen ze op weg. Er moest nog een rondje Marktplaats-aankopen worden gedaan en er moet later nog een keer op en neer worden gereden en dan zijn al haar spullen al in haar eigen paleisje.

Ik zal er echt erg aan moeten wennen. Een kind de deur uit. Maar gelukkig woont ze dichtbij. Ik kom zelfs elke dag op weg naar mijn werk langs het huis waar ze woont. Ik denk dat ik me regelmatig zal moeten bedwingen niet even binnen te stappen, om te kijken of alles wel goed gaat. Maar ook dat zal wel wennen.

Het nest wordt leger. Eén kind vliegt uit. En ik zal haar missen… ❤