Niet plat te krijgen !

Gisteren was het weer zo ver. Ik moest voor een stevige behandeling naar de tandarts en de verdovingsspuiten lagen al klaar. De eerste, aan de linkerkant, werkte meteen. Ik had direct het gevoel dat de onderkant van mijn gezicht ergens ter hoogte van mijn navel hing. De spuit die rechts onderin werd gezet, deed gemeen pijn. Maar verder deed ie helemaal niks…

Zucht. Altijd het zelfde liedje. Verdovingen werken gewoon niet bij mij. Zeker aan de rechterkant van mijn lijf lukt het haast nooit. En dat beperkt zich niet tot de verdovingen van de tandarts. Al eerder waren er problemen bij de kaakchirurg, waardoor ik best veel heb gevoeld van het wegsnijden van mijn verstandskies. Ook bij een tweetal operaties aan mijn pols was verdoven een groot probleem. Tot drie maal toe werden er grote spuiten in mijn oksel gezet, die vervolgens dus pas na de derde daadwerkelijk gingen werken.

Ook bij een vervelend onderzoek, waarbij ik een roesje zou krijgen, werkte het allemaal niet. Met veel pijn heb ik halverwege gevraagd om nog ietsje meer verdoving, die ik toen ook meteen kreeg. Pas toen het onderzoek was afgelopen, ben ik als een blok in slaap gevallen. Toen de verpleging me na drie uur kwam controleren, was ik nog steeds onder zeil, en ze kregen me haast niet wakker. Nou ja, als het dan eenmaal werkt, werkt het ook wel goed. Dat dan weer wel.

Zelfs bij de geboortes van mijn twee jongste kids, die beiden te groot en eigenwijs waren om via de normale weg ter wereld te komen, wilde het niet lukken om de ruggenprikken voor de keizersnedes hun werk te laten doen. Het duurde en duurde, en terwijl de persweeën vrolijk door denderden, bleef de gynaecoloog beide keren eindeloos in mijn buik knijpen om te zien of ik nog iets voelde. Na pas een heel lange tijd kon hij beginnen en konden de jongens geboren worden.

Ik had het dus kunnen weten. Maar toch, goed van vertrouwen als ik ben, zei ik de tandarts maar alvast aan de linkerkant te beginnen, dan zou de rechterkant wel verdoofd zijn tegen de tijd dat ze klaar was. Helaas pindakaas. Er moest dus nog een fikse spuit aan te pas komen. Ouch.

Behalve dat het niet wil werken, word ik er ook aardig beroerd van. Misschien is dat wel, omdat er toch flinke hoeveelheden verdovingsspul naar binnen gaan. Dus gisteravond heb ik onder een dekentje op de bank doorgebracht, spuugmisselijk en met knallende hoofdpijn. Gelukkig is dat nu bijna over.

Ik weet dat ik binnen afzienbare tijd nog één of twee van zulke tandartsklussen zal moeten ondergaan. Misschien toch ruim van te voren maar even bellen, zodat de tandarts een paar liter verdoving extra kan bestellen….
Nou ja. Ik ga in ieder geval niet zomaar onderuit. Ook wel fijn om te weten ! 😉

spuit met naald

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s