Een warm hart…. altijd !

In deze tijd van het jaar vallen de woorden ‘samen’ en ‘voor elkaar’ veel vaker dan anders. Eigenlijk is dat raar. Want waarom denken we, als Kerstmis nadert, ineens wél aan anderen ? Tenminste, zo lijkt het. Als het december wordt, schieten er acties en vragen om steun aan goede doelen als paddenstoelen uit de grond. Ineens zijn onze medemensen die het niet zo goed hebben, heel belangrijk en nog belangrijker is het dan om deze mensen van alles te schenken, en om hen hulp te bieden. Hallo ! Die hulp hebben ze echt niet alleen in december nodig hoor.

Ondanks dat ik me zelf, nu, in december, ook inzet voor een actie voor de medemens die het minder goed heeft, kan ik me daar best nijdig over maken. Wat is dat toch, dat er juist nu zoveel gaande is op het gebied van helpen, aandacht, geven, denken aan en steunen van deze doelgroep ? Dat is in maart, of juli net zo hard nodig. Proberen we, als we met karren vol lekkere en dure spullen de supermarkt uitlopen, ons schuldgevoel soms af te kopen, door een kerstbrood en een pak macaroni te doneren voor de Voedselbank ? Een grote landelijke supermarkt haakt daar in ieder geval aardig op in, met z’n ‘doneer-een-kerstdiner’-actie. Reken een coupon af bij de kassa en iemand, ergens, krijgt met Kerst een lekker voorgerecht of toetje. Halleluja ! Wat zijn we goed bezig ! We kunnen met een gerust hart en een goed gevoel weer naar ons eigen warme huis, waar de koelkast vol staat en de dure echte kerstboom, al dan niet met cadeau’s er onder, staat te pronken.

Ik vraag me echt af of we op andere momenten, zonder feestdagen in zicht, ook denken aan al die mensen die het moeilijk hebben. Die afhankelijk zijn van de Voedselbank. Die verdriet en problemen hebben, waardoor ‘normaal’ meedoen in de maatschappij voor hen niet mogelijk is. Natuurlijk zijn er mensen en instanties, zoals bijvoorbeeld diezelfde Voedselbank, die zich het hele jaar geweldig inzetten. Maar juist met Kerst wordt er een beroep op ons, de maatschappij, als individu gedaan, om ook een steentje bij te dragen. Want juist in die tijd verdient elk mens wat warmte en hartelijkheid. Hou op zeg ! Die verdient ie ook in de lente of herfst. Maar dan zijn we in geen velden of wegen te bekennen. En natuurlijk overdrijf en generaliseer ik enorm, maar ik denk dat het wel duidelijk is wat ik bedoel.

Kerst vier je samen. Een warm hart voor je medemens. Laat ze niet in de kou staan. Steun je naasten. Zomaar wat slogans die nu veelvuldig voorbijkomen. Het is natuurlijk mooi dat zoveel mensen er gehoor aan geven. Dat er bij een actie voor de Voedselbank massaal levensmiddelen gedoneerd worden, zodat er mooiere en wat luxere pakketten kunnen worden uitgedeeld. Dat er in opvangcentra met Kerst wat extra’s kan worden gedaan. Maar wat zou het fijn zijn als er ook op andere momenten in het jaar, gewoon op een willekeurige dag, iedereen ook even aan hen die het met veel minder moeten doen zouden denken, en hen bij staan.Dat dat niet alleen bij Kerst zou horen. Als dat individuele warme hart voor een ander, het gehele jaar door bij een ieder ferm zou kloppen. Het zou de wereld zoveel mooier maken. Ook tijdens Kerst….

hartgeven

Sam

Het is een schattig beestje, onze nieuwe aanwinst. Een kleuter met bijpassende ondeugd en onbeholpenheid. Eigenwijs als wat en druk zoals kleuters nu eenmaal kunnen zijn. Hij rent en springt, slaapt en kroelt, eet en doet-wat-ie-moet op de bak, praat de hele dag en weet heel goed wat ie wel en niet wil.

We kunnen ons al niet meer voorstellen dat ie er niet was. Hij hoort er al helemaal bij. Nieuwsgierig komt hij kijken als we thuis komen, of ’s ochtends naar beneden. Met een heel scala aan miauwtjes weet hij ons precies te vertellen wat ie wil. Eten, drinken, een knuffel, hij vraagt er gewoon zelf om. Grappig, zo’n pratende kat, dat kennen we helemaal niet. Dat kletsen gaat ook wel eens vervelen hoor, en dan is dat miauwen niet zo grappig meer. Maar met z’n ondeugende koppie laat ie iedereen meteen weer smelten en is het al weer goed.

Een jonge kat in huis betekent leven in de brouwerij. Dit is een speciaal beestje, want het is wel duidelijk dat ie een poosje voor zichzelf heeft moeten zorgen. Kom niet aan z’n eten, want dat vindt hij echt niet fijn. Ook voor vreemden is ie een beetje bang. Maar komt één van ons thuis, dan draait hij rondjes om je benen en zodra je gaat zitten, ploft ie op schoot, krult zich op en snort als een stationair draaiende motor. Gezellig !

Een beetje onbeholpen is ie wel. Soms rent ie hard op de bank af, om daar op te springen, maar springt dan net iets te vroeg. Plof ! Met z’n neus op het randje en de pootjes nog op de grond. Ouch…. Ook valt ie nog wel eens met een klap van de vensterbank, hoogtes en breedtes inschatten is niet zijn sterkste kan.Gelukkig komen katten altijd goed op hun pootjes terecht en herstelt ie zich snel. Wij liggen dan helemaal in een deuk natuurlijk. Ach gossie.

Talent heeft ie ook, en wel  voor voetbal. Samen met jongste speelt ie hele wedstrijden, hij maakt koddige hoge sprongen en vangt de bal ook echt. Met zijn achterpoten (het lijkt wel een konijn) maakt hij trapbewegingen. Enorm grappig om te zien. Zodra er een balletje tevoorschijn komt is hij er bij. Zo blijft ie wel lekker in beweging, want naar buiten mag hij nog niet. Daarvoor is hij nog te kort bij ons. Hij wil wel heel graag. Zodra de tussendeur opengaat, glipt hij er doorheen, in de hoop dat de achterdeur open staat. Tot nu toe heeft hij gelukkig altijd pech…

Het is een geweldige nieuwe huisgenoot. We missen ons oude poezenbeest nog steeds, hij is ook geen vervanging, maar maakt het gemis wel voor een groot deel goed. We zijn ook zo gewend aan huisdieren, we zouden niet zonder willen en kunnen. Sam is een echt maatje voor jongste, en een heerlijke kroelkat, die graag languit op je schoot ligt. We genieten enorm van hem. En ach, dat schoonmaken van de kattenbak hoort er gewoon bij.
En zeg nou zelf, het is toch ook een dotje, onze Sam ?!

SAM