Vind ik !

Ik heb mezelf altijd te dik gevonden. Als kind had ik een bolle toet en was ik een tikje chubby. In mijn tienertijd vond ik mezelf heel dik, maar zie nu met verbazing foto’s uit die tijd, die het tegendeel bewijzen. Ik werd jong moeder en dan verandert je figuur. Toch kreeg ik dat na mijn eerste twee zwangerschappen redelijk terug. Pas na de laatste twee was het voorgoed veranderd. En nog steeds, dat bewijzen dan de foto’s weer, want ik zag dat anders, was ik niet dik. Maar ook niet slank. Vond ik.

Kleine maatjes heb ik nooit gedragen. Maar ik zat (soms zelfs ruim) onder de gemiddelde maat 42. En altijd vond ik mezelf te dik. Een aantal maal heb ik serieus gelijnd. En dat lukte dan ook. Een jojo was ik wel. Er kon zo maar tien kilo verschil tussen ‘licht’ en ‘zwaar’ zitten. En zelfs op mijn lichtst vond ik mezelf te dik. Ik zag in de spiegel altijd iemand die te zwaar was. Te dikke billen, te brede heupen, veel te dikke benen, te bolle wangen. Alles tè. Vond ik.

Toen kwam de diagnose fibromyalgie. Klachten die ik al jaren had kregen een naam. En werden steeds heftiger. Ik moest, nu ruim twee jaar geleden, aan de medicatie om te kunnen blijven functioneren. Ik slik, op goede dagen, zo’n 14 pillen per dag. Pittig spul is het, maar het houdt me overeind. Een nare bijwerking van mijn noodzakelijke dagelijkse portie medicijnen, is gewichtstoename. Ik vònd mezelf altijd dik, maar nu bèn ik het.
Vind ik.

Er zijn aardig wat kilo’s bijgekomen. En daar had/heb ik het best moeilijk mee. Gelukkig is het inmiddels wel stabiel. Dat teveel er af krijgen is haast een onmogelijke opgave. Fanatiek sporten kan ik niet. Natuurlijk let ik op wat ik eet, maar als zelfs streng dieet houden geen grammetje scheelt, is de motivatie soms ver te zoeken…. Zolang ik deze medicijnen blijf slikken, zal er niet veel veranderen. Andere medicijnen zijn geen optie. Er mee stoppen al helemaal niet. Dan stopt namelijk alles. Dus ik blijf (te) dik. Vind ik.

Gelukkig vindt mijn liefste, die me in een ‘slanke’ periode leerde kennen, mij nog steeds het ‘lekkerste wijf van de hele wereld’. Daar veranderen extra kilo’s helemaal niets aan. En dat helpt mij enorm om mijn veranderde lijf steeds meer te accepteren. Het is zoals het is. Ik ben dan wel te zwaar, maar ik voel me goed ! Ik kan werken, mijn gezin draaiend houden, leuke dingen doen. Kunnen blijven functioneren is me heel veel waard. Zelfs die extra kilo’s. Dat dan weer wel. Vind ik.

Tot nu toe kon ik het gewoon niet. Maar ik ben nu, met pijn in mijn hart, alle kleding die me te klein is, en die niet meer gaat passen, aan het opruimen. Er ligt al een aardige stapel, en ik ben nog lang niet klaar. Confronterend. En vreemd. Want ik kom nu kledingmaten tegen die ver verwijderd zijn van wat ik nu draag, en waarin ik me, toen ze nog pasten, te dik voelde. Maar ik ga ze wel wegdoen. Want voorlopig zit gewichtsverlies er niet in. En mocht het op miraculeuze wijze wel lukken, dan komen er wel weer nieuwe spullen. Net zoals er nu nieuwe, wat grotere kleding komt. Want te dik of niet, shoppen mag altijd !
Vind ik.

fat

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s