Smaak

Mijn liefste is echt de liefde van mijn leven, en we zijn ontzettend gelukkig samen. We houden van vrijwel dezelfde dingen. We denken op dezelfde manier, we hebben hetzelfde gevoel voor humor en hebben nooit ruzie. Er is eigenlijk maar één ding waarin we hopeloos verschillen, en dat is onze smaak.

Ik heb het dan niet over eten, want hij lust echt alles, net als ik. Ook qua kleding komt onze smaak aardig overeen. Maar als het gaat over de inrichting van het huis, dan is het verschil levensgroot. Nu het Kerstmis wordt, en we het huis in kerstsferen gaan brengen, blijkt dat weer overduidelijk…..

Ik houd van ruimte. Van strakke lijnen, van lege vlakken en rustige, matchende kleuren. Geen tierelantijnen in huis. Wel mooie spullen, maar niet te veel of te vol. Gedimd licht. Veel natuurlijke materialen. De kerstboom hangt vol met houten, metalen en stoffen hangers, alles in bruin, wit en grijs. Eén stijl. Mijn liefste daarentegen houdt van druk en veel. Van felrood, kerstmannen, sneeuwpoppen en lawaai-dingen. Veel en felle lichtjes en, in mijn ogen, kitscherige spullen. Juist nu met Kerst botsen onze stijlen ontzettend.

Vorig jaar was dat geen enkel probleem. Toen woonden we nog niet samen en kon ik míjn huis helemaal in mijn eigen stijl decoreren. Nu is het óns huis. Bij het tevoorschijn halen van alle kerstspullen schreeuwden onze verschillende smaken ons tegemoet. Nou ja, de zijne schreeuwden het hardst, dat dan weer wel….. *grinnik*

Maar ach, eigenlijk was het dit jaar ook niet echt een probleem. Met consessies van ons beiden is ons huis helemaal in kerstsfeer. De boom helemaal in mijn stijl, het venster was voor hem. Daar prijken rode kerstmannen en lawaai-dingen. Samen hebben we ook een aantal nieuwe spullen gekocht, die we beiden erg mooi vinden. Gelukkig komen we geregeld qua smaak ook gewoon overeen.

Grappig, hoe je dan tóch zo kunt verschillen. En fijn, dat ook dat geen probleem hoeft te zijn. We zijn beiden happy met ons kersthuis. Tja, hij is niet voor niets mijn grote liefde natuurlijk…… ❤

kerst1

Advertenties

k. Mixed feelings

Bijna vijf weken na de operatie. Vlak voor de operatie riep ik stoer dat ik na een week of vier, hooguit vijf, wel weer aan het werk zou zijn. Ik zou dan volledig hersteld en fit weer lekker aan de slag gaan. Nou….. niet dus….. Ik zou graag willen, maar ik denk niet dat het al kan….. Daarbij mág het niet eens !

Vanochtend had ik een afspraak met de bedrijfsarts. Zij vond het nog veel te vroeg om überhaupt aan werken te dénken. Want ‘het is ál vijf weken geleden’ vond zij ‘het is pás vijf weken geleden’. De hele maand december ben ik dus nog thuis, want pas in januari mag ik langzaam beginnen met opbouwen. Die vier à vijf weken die ik zelf had bedacht worden er dus zomaar acht of negen ! Pfffff…..

Mijn gevoel hierover is heel dubbel. Ik mis mijn werk en mijn collega’s, en zou graag weer aan de slag gaan. Aan de andere kant voel ik me nog steeds niet goed en ben zo moe dat ik, zelfs terwijl ik niets hoef, de dag al amper door kom. De wil is er, het vermogen nog niet. En nu ontbreekt dus ook de toestemming.

Ik had me van te voren ook voorgenomen het deze keer anders aan te pakken dan ik altijd doe. Normaal ben ik iemand die als het half kan, drie keer gaat. In deze omstandigheden wist ik dat dat niet slim zou zijn, dit moest ik echt serieus nemen, en dus de tijd geven. En dat ga ik ook doen. Ik ga braaf doen wat alle artsen, en nu dus ook de bedrijfsarts, zeggen. Verstandig zijn, ik kan het wel !

Toch voelt het als spijbelen, als mijn collega’s in de steek laten. Ik weet dat zij dat zeker niet zo zien, en dat is heel fijn. De support en steun die ik van hen allemaal krijg, is meer dan geweldig. Iedereen is zo lief en begripvol. Ik krijg alle tijd. Juist daarom voelt het misschien wel zo voor mij. Dat gevoel zit bij mij, en daar zal ik iets mee moeten. Maar met pijn in mijn hart heb ik hen net laten weten dat ik er dus voorlopig nog niet ben…..

mixed-feelings-quotes-2