Sauna

Er is bijna niets zo lekker als een dagje naar de sauna. Voor ons is dat het toppunt van verwennerij. Even alles van je af laten glijden, en alleen maar genieten van warmte, water, stilte, geuren, luieren, frisse lucht, ontspanning en lekker eten en drinken.

Een jaar of vijf geleden heb ik de weldaad van sauna’s ontdekt. Daarvoor leek het me maar niks, zo’n hele dag ‘in je blootje rondlopen en in de hitte zitten’. Nu is dat wel anders. Je kunt me echt altijd blij maken met een sauna-dagje. Vooral na een drukke of hectische periode is het echt een kadootje, als je een dagje helemaal niets hoeft behalve genieten en tot rust komen. Als herboren ga je dan ’s avonds weer naar huis.

Het is niet echt goedkoop. De entree is vaak al best prijzig, maar aan de andere kant kun je dan wel een hele dag genieten van, meestal, een grote diversiteit aan faciliteiten. Als je dan je handdoeken en dergelijke van thuis mee neemt en ook weer thuis gaat eten, is het goed te doen. Maar als je, net als wij, van zo’n dagje sauna een écht dagje uit maakt, dan moet je inderdaad aardig in de buidel tasten.

Ons dagje sauna, zoals we gisteren bijvoorbeeld hadden, begint namelijk altijd met koffie, en natuurlijk mét iets lekkers. Lunchtijd ? Dan een heerlijk broodje of salade bestellen ! Na elke sauna-ronde ontspannen we met een vers geperst sapje. Wordt het al wat later in de middag ? Dan genieten we van een wijntje, met wederom iets lekkers er bij. Dineren ? Doen we op zo’n dag niet thuis. In onze badjassen schuiven we aan voor een heerlijke culinaire ervaring. Na de laatste ronde nemen we nog zo’n verse vitaminenbom, of we sluiten af met koffie. Tja…. dáár loopt je rekening aardig van op….. En dan boeken we nog niet eens een massage of andere behandeling…..

Een dagje sauna is voor ons wel echt een bijzonder dagje uit. We doen het niet zo vaak, dus de keren dát we gaan, nemen we het er ook van. Dan kijken we niet op een drankje meer of minder, en nemen we waar we maar zin in hebben. Alleen al het feit dat we met z’n tweetjes een hele dag kunnen relaxen en genieten, maakt het speciaal. En op zo’n speciaal dagje uit beknibbelen we niet.

Natuurlijk zouden we best veel vaker zo’n sauna-dagje willen. Maar dan gaan we failliet. En het hoeft ook niet heel vaak. Dan gaat het speciale er af. Nu is het elke keer weer een feestje. Een kadootje dat we onszelf en elkaar gunnen, en waar we heel blij van worden. Eh…. wanneer mogen we weer ??

sauna

 

k. Weer aan het werk

Van de bedrijfsarts mocht ik pas in januari héél langzaam aan beginnen met werken. Maar dat duurde me toch net iets te lang. Daarom ben ik in december, net voor kerst, mét toestemming van diezelfde bedrijfsarts, alvast rustig aan begonnen. Af en toe een uurtje thuiswerken mocht. Hoe fijn was dat ! Alvast de mailbox opruimen bespaarde me bijvoorbeeld, nu ik weer wat meer mag werken, heel veel tijd.

Sinds afgelopen maandag werk ik tien uur per week, om mee te beginnen. Twee uur per dag, waarvan twee dagen op kantoor en drie thuis. Da’s niet echt heel handig, maar beter dan niets ! Het is zo fijn om weer gewoon naar kantoor te kunnen, en al mijn collega’s weer te zien en te spreken. Alsof ik in een warm bad stapte, zó hartelijk werd ik welkom geheten. Die eerste dag heb ik dan ook geen klap uitgevoerd, alleen maar met iedereen gekletst…..

Gisteren ging dat al een stuk beter, al waren er toen veel zaken te bespreken. De tijd die dat kost, gaat van de effectieve werktijd af. Gelukkig kan ik op de dagen dat ik thuis werk heel veel doen. Het moet allemaal weer even op de rit komen. Over twee weken word ik weer bij de bedrijfsarts verwacht en dan komen er in ieder geval uren, en hopelijk ook kantoordagen bij.

Het is hartverwarmend om te ervaren hoe goed mijn collega’s op me passen. Vijf minuten langer doorwerken ? Dat lukt me echt niet ! Ze sturen me gewoon naar huis ! Zó lief is dat. En stiekem is het nodig ook, want ik ga heel snel over mijn grenzen heen. Zij weten dat ook, en helpen me om het echt rustig op te gaan bouwen. Waar vind je nog zulke lieve collega’s ? Nou, ik héb ze !

Ook al gaat het me allemaal te langzaam, het is goed zoals het gaat. Ik merk dat ik na twee uurtjes werken toch wel heel erg moe ben. Thuis gaat alles tenslotte ook gewoon door en bij elkaar is het dan snel te veel. ’s Middags stort ik meestal even in. Een teken dat ik nog lang niet de oude ben. Ik geef er gewoon aan toe, luisteren naar mijn lichaam is iets wat ik, zeker de laatste tijd, wel heb geleerd.

Nog steeds ben ik extreem vermoeid. Dat zal nog even duren, en dat is lastig, maar niet erg. Ik heb enorm veel mazzel gehad dat alles zó goed is afgelopen. Het ongemak wat er bij komt kijken, neem ik graag voor lief. Ik ben in ieder geval weer lekker aan het werk, dus op de goede weg. Ik ben er weer !!

back