Oud(er)

Vandaag wordt jongste 16 jaar. Het lijkt gisteren, dat hij nog maar een klein manneke was, dat aan de hand met me mee liep. Nu is hij bijna twee koppen groter dan ik, en heeft net zijn eindexamen achter te rug. De tijd vliegt razendsnel voorbij.

Hoewel ik me nog helemaal niet oud voel, en nog een ‘jonge’ moeder ben (oudste is tenslotte al bijna 24), realiseerde ik me vanochtend dat het nu wel heel erg hard gaat. Technisch ben ik al over de helft, dit jaar word ik immers 48. Een raar idee is dat. Want al voelt het lichamelijk soms alsof ik al ruim 80 ben, ik voel me eigenlijk veel jonger. En gedraag me daar ook regelmatig naar….. *grinnik*

Zouden al die kreten van nu dan echt waar zijn ? Is 50 het nieuwe 40 ? Of willen we dat alleen maar graag ? Ik heb geen enkel probleem met mijn leeftijd. Toen ik, al weer even geleden, 30 werd, vond ik dat nog wel een dingetje. Met 40 had ik totaal geen moeite en nu de 50 nadert, doet me dat helemaal niets. Je bent tenslotte zo jong als je je voelt. Toch ? En ik was sowieso al zo goed als helemaal grijs toen ik midden 20 was, dus dat is al helemaal geen issue.

Soms voel ik me echt stokoud. Met een tiener en twee jong-volwassenen in huis voel je je dat al snel, zeker op het gebied van techniek en gadgets. Ook fysiek voel ik me soms een oud besje, en mijn lijf gedraagt zich vaak ook zo. Maar als ik (en over een kleine vijftig dagen mogen we weer !) over het Zwarte Cross terrein rondloop en tot diep in de nacht dans en plezier maak met mijn liefste en onze vrienden, dan voel ik me weer hartstikke jong. Het enige wat me dan laat voelen dat dat niet zo is, is het bijkomen er na. Dat duurt echt wel heel veel langer dan ‘vroeger’……

Elke leeftijd heeft z’n charmes. Voor jongste ligt de hele wereld nog open, en in zijn ogen ben ik al heel erg oud, terwijl ik dat zelf totaal niet vind. Maar toen ik zijn leeftijd had, kon ik me ook niet voorstellen hoe het zou zijn, om tegen de 50 te lopen. Nu is het zover, en het is prima zo.
Kom maar op, hopelijk-nog-vele-jaren-in-het-verschiet. Oud(er) worden ? Ik ben er helemaal klaar voor !

age

Advertenties

Steeds meer van ons

Voor mijn liefste maakt het eigenlijk niets uit, maar voor mij is het wel een dingetje. We zijn een jaar geleden gaan samenwonen, in mijn huis. En mijn huis was dus niet óns huis. Niet meteen. En nog steeds niet helemaal. Dat wordt het wel steeds meer. Dat is niet alleen zichtbaar, maar vooral voor mij ook heel erg voelbaar. Ik voel me steeds meer thuis in óns huis.

Bij ons huis hoort ook een tuin. Eentje van het formaat postzegel, maar het is een tuin. Vorige zomer verrasten de kids ons met een complete make-over van die tuin, waardoor het al veel meer ónze tuin werd. Vanuit die basis, die met veel liefde was gerealiseerd, zijn we onze tuin sindsdien nog meer van ons aan het maken

Zoals bekend verschillen onze smaken nogal, en dat is ook op tuin-gebied zo. Waar ik houd van rust en strak, houdt mijn liefste van druk en bont. Dat blijkt best te combineren, en zo werd onze STRIPPIE-tuin een feit. Een mooie fusie van STRak en hIPPIE, waar we allebei blij mee zijn. Gelukkig hebben we wel afgesproken om dat thema alleen buitenshuis te gebruiken…… *grinnik*

Gisteravond zaten we lekker buiten, te genieten van het prachtige weer, en ik zag mijn liefste vergenoegd rondkijken. Helemaal blij met de lichtjes, en met de gekke kikkers in de vijver. Ik geniet op mijn beurt van mijn (aparte, doch rustige) kruidentuintje. Er moet nog wel het een en ander gebeuren. Er komt nog een witte loungebank, met bontgekleurde kussens, en de border moet nog worden aangeplant, maar de STRIPPIE-sfeer is al een feit. Voor ons allebei voelt het goed en, wat nog belangrijker is, vooral als ónze tuin. Doen we best goed !