Tattoo

Al zeven jaar heb ik het er over. Sinds ‘my life part two’ is begonnen, wil ik er al één. Wat precies, dat wist ik nog niet. Het moest wel iets betekenen, of in ieder geval symbolisch zijn. Ideeën genoeg, maar net niet goed genoeg. En het kwam nooit uit. Of was wel erg duur. Of ik zag iets mooiers. Of ik twijfelde, en bij twijfel moet je nooit inhalen. En nog steeds had ik er dus géén.

Tot afgelopen zaterdag. Samen met mijn liefste was ik op een tattoo conventie. Gewoon, om inspiratie op te doen. Beetje rond kijken. Aansprekende tattoo-artists spotten en aan het werk zien. Bepalen welke stijl ik écht mooi vindt. Kleur of zwart/grijs ? Lijnwerk of juist natuurlijke vormen ? Ik vind eigenlijk best veel mooi. We hadden genoeg te kijken, want het was een grote beurs.

Al twee keer waren we bij die ene shop, uit Italië, gaan kijken. Een tengere Italiaanse was aan het tekenen en dat sprak me erg aan. Ook de voorbeelden in haar fotoboek maakten iets wakker. Haar ontwerpen én de manier waarop zij die ontwerpen op huid zette, vond ik erg mooi. Die watercolour stijl, alsof het met waterverf was geschilderd, en dan juist niet netjes, was echt heel gaaf.

We stonden al op het punt om naar huis te gaan, toen mijn liefste vroeg waarom ik niet ging vragen wat er mogelijk was. Hoe duur ze was. Hoe lang het zetten van een tattoo zou duren. We hadden bij de koffie al grapjes gemaakt, dat we maar een tattoo vakantie naar Italië moesten boeken te zijner tijd. En op dat moment had ik een gevoel van ‘nu of nooit’. Dus gingen we terug. We moesten nog even zoeken waar ze ook al weer zat…..

Toen ging het snel. Ik had mijn oog al laten vallen op een tekening die ze die dag had gemaakt. Ik vond het erg mooi en het had ook die symbolische waarde die ik belangrijk vind. Ik zag dat er direct al in. Het was een dubbele match. Toen viel alle twijfel weg en hoorde ik mezelf zeggen dat ik zoiets wilde, op mijn rechter onderarm, aan de binnenkant. En voor ik het wist had ze, uit de losse hand, precies dat wat ik wilde op mijn arm getekend.

Nog heel even heb ik getwijfeld tussen zwart/grijs en kleur. Ik heb altijd geroepen dat ik tattoos alleen maar mooi vond zonder inkleuring, maar toch koos ik voor kleur. Dat klopte gewoon. Het paste zowel bij het ontwerp, als bij mijn persoonlijkheid. De Italiaanse dame zette al haar spullen klaar en toen kon het tatoeëren beginnen.

Het was bepaald geen fijn gevoel. De huid aan de binnenkant van de arm is erg dun, en dus extra gevoelig. Gelukkig duurde het zetten niet heel lang, dat was prima vol te houden. Bij het inkleuren had ik wel af en toe de neiging om ‘ga weg met die naald’ te roepen, maar hé, wie mooi wil zijn…… Voor ik het wist, was ze klaar. Wow, het was echt heel mooi geworden !

Na instructies voor de verzorging en zorgvuldig inpakken zijn we vertrokken. Een beetje onwerkelijk was het wel. Was ik zomaar ineens een watercolour tattoo rijker. Maar hij is echt prachtig, en ik ben er ontzettend blij mee. Over een paar weken zal het helemaal genezen zijn. En dan ben ik ook helemaal gewend aan die prachtige bloemen op mijn arm. Ik heb een tattoo !!

tattoo karien (2)

Advertenties
Dit bericht is geplaatst in Columns.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s