Dag ’16, hallo ’17 !

En weer een jaar voorbij. Ze lijken steeds sneller te gaan. Komt dat omdat ik ouder word, en de tijd tegenwoordig haast lijkt te vliegen ? Het zou kunnen. 2016 is echt voorbij gevlogen. 2017 staat voor de deur en zoals altijd kijk ik dan even terug op het bijna voorbije jaar.

Een jaar dat, zeker gedurende de eerste helft, in het teken stond van herstellen. Het ziek zijn, en de grote operatie die ik in oktober 2015 onderging, heeft er aardig ingehakt. Dat herstel, dat een periode van minimaal een jaar zou duren,  heeft inderdaad zoveel tijd gekost. En de vermoeidheid is nog niet over. Het zou zo maar kunnen dat dat niet meer weggaat. Ach ja, moe ben ik altijd al. Dat beetje extra kan er best bij. Ik heb er mijn werktijden gelukkig op mogen aanpassen, en dan is het prima te doen. Volgende maand heb ik mijn volgende controle, en die zie ik met vertrouwen tegemoet.

Het was een druk jaar.  We hebben veel en hard gewerkt. Daarentegen zijn we ook twee keer in Spanje op vakantie geweest. Dat dan weer wel. Maar als je hard werkt, kan en mag dat ook. Natuurlijk hebben we ook afgelopen jaar weer enorm genoten van de Zwarte Cross. De kaarten voor volgend jaar zijn al weer binnen. Het is en blijft echt ons feestje. Net als carnaval trouwens. We zijn lid geworden van een carnavalsvereniging, dus voor ons zal carnaval komend jaar helemaal een groot feest zijn. Nu al zin !

Het was een jaar van verlies, wat veel impact had op onze familie. Het huis van mijn liefvriendje is eindelijk verkocht en we maken plannen voor óns huis. In het nieuwe jaar zal dat allemaal vorm gaan krijgen. Er zijn voorzichtige plannen voor vakanties, en natuurlijk voor samen leuke dingen doen. Daar beginnen we in januari al mee, als we mijn liefvriendjes verjaardag en ons jubileum vieren met een lang weekend vrij. Prima vooruitzicht !

Ook voor onze kids was het een druk jaar. Derde is uitgevlogen, en woont nu samen met zijn vriend. Ze hebben het samen prima voor elkaar. Tweede heeft een nieuwe baan,  wil weer gaan studeren en is happy met zijn vriendin. Jongste is begonnen op het MBO en weet zijn talenten goed in te zetten. Sinds kort heeft ook hij verkering, erg leuk. Voor oudste komt niet alles zomaar aanwaaien, maar ze doet het super goed, met wat hulp van ons en veel liefde en steun van haar vriend. (Bonus-)zoon (van liefvriendje) is door stage lang van huis, maar gelukkig spreken we hem vaak en is zijn vriendin geregeld bij ons. Fijn dat het met allemaal zo goed gaat. We zijn hartstikke trots op ons kroost en ‘aanhang’ !

2016 is bijna ten einde. Mijn contract is weer met een jaar verlengd, dus ook in 2017 kan ik fijn iedere dag naar mijn werk. Mijn liefvriendjes huidige opdracht loopt binnenkort af, maar zoals altijd komt er daarna weer een andere leuke uitdaging. We hopen dat al onze plannen gaan lukken. Dat we allemaal gezond blijven. Dat we, met elkaar en ons gezin, leuke dingen blijven doen. Dat het een jaar vol vriendschap zal zijn. Een jaar vol liefde.
Dat wens ik niet alleen voor ons, maar  voor iedereen. (En voor alle trouwe lezers natuurlijk, ik ben erg blij dat jullie er allemaal nog steeds zijn !)

gelukkig-nieuwjaar-2017

Piep !

Piep-piep-piep-piep, piep-piep-piep-piep….. En weer een wasje klaar. Mijn wasmachine waarschuwt me als ik de schone was er uit kan halen. Als mijn droger begint te piepen echter, dan heeft ie een storing. Het is maar goed dat alle apparaten in mijn huis een ander geluidje maken. Anders werd het wel heel ingewikkeld, als er weer eens één begint te roepen.

Want zo’n beetje alles piept bij ons. Niet alleen de wasmachine en droger zijn van een lawaaitje voorzien, ook onze koelkast maakt soms geluid. Als we de deur maar lang genoeg open laten staan tenminste. Onze combi-oven, die kan er ook wat van. Piepje als de magnetron klaar is. Piepje als de timer afloopt. Weer een ander piepje als we de startknop na tussentijds openen vergeten in te drukken. En wat denk je van de vaatwasser ? Hoewel, die piep heb ik al meteen na installatie uitgezet. Ik heb een hekel aan het uitruimen van dat ding, dus ik hoef niet zo nodig te horen dat ik dat moet gaan doen…..

Onze kookplaat bliept er ook aardig op los. De temperatuur kunnen we trapsgewijs regelen, en elk stapje gaat gepaard met een piepje. Leggen we per ongeluk iets op de plaat als ie niet aan staat, dan piept ie ook. Alle tiptoetsen maken geluid en met een lange pieieieiep geeft ie aan dat ie aan, of juist uit gaat. Het kan maar duidelijk zijn. Ons nieuwe koffieapparaat beschikt ook over diverse geluidjes om aan te geven dat ie wat nodig heeft. Maar het meeste lawaai komt wel van onze telefoons.

Met meerdere mensen in één huis heb je ook meerdere telefoons. Iedereen heeft overal z’n eigen geluidjes voor. Allemaal een eigen ringtone. Piepje voor Facebook, bliepje voor mail, fluitje voor Whats App, tikje voor Wordfeud….. Ikzelf ben de grootste herrieschopper hierin, want bij mij heeft elke functie en app een apart toontje. Gelukkig stoort mijn telefoon af en toe, en dan gaan ze niet af. Maar ja, dan mis ik natuurlijk wel een heleboel……

Tel bij bovenstaand nog het geluid van ieders laptop, tablet en televisie (we hebben er vier in huis….) op, en je kunt je voorstellen, dat het hier soms klinkt alsof R2D2 met zijn hele familie op bezoek is. Piep, bliep, tuut, ring, zoem, boink, en weer piep….. Ons huis heeft niet voor niets de bijnaam ‘Huize Herrie’. Als is dat niet geheel en alleen de schuld van alle bliepjes en piepjes……

pieperdepiep300

Viva Valencia !

Zes dagen lang mooi weer, vriendelijke mensen, lekker eten en drinken, prachtige gebouwen, musea, bezienswaardigheden, een typisch Spaanse sfeer….. en had ik al gezegd dat het mooi weer was ? We waren in Valencia. Wat een geweldige stad !

20161103_123635

Heel relaxt ook. Hoewel het in het centrum hartstikke druk was, zeker op zondag, en er nogal wat toeristen waren, was de sfeer erg prettig, en easy-going. Daar ga je vanzelf in mee, zodat het vakantiegevoel er optimaal is. Nu hoefden we natuurlijk ook helemaal niets, alleen maar genieten. Dat was op zich al heerlijk.

We hebben veel gewandeld. En heel veel gezien. Valencia is erg mooi, heeft prachtige wijken en gebouwen, en een oud historisch centrum, maar ook het moderne gedeelte, met als hoogtepunt la Cuidad de las Artes y las Ciencias, is zeer de moeite waard. Echte architectonische hoogstandjes, je kijkt je ogen uit.

20161103_144357

Ons ruime en sfeervolle appartement lag aan de rand van het historisch centrum. We stonden binnen een paar minuten midden in de stad. Een goede thuisbasis dus. Het personeel was erg vriendelijk en behulpzaam. Met mijn vakantie-Spaans kwam ik best nog een heel eind, maar gelukkig spreken veel Spanjaarden tegenwoordig goed Engels. Toch net iets gemakkelijker.

Valencia is te voet goed te doen. Omdat ik niet kan fietsen, dat wordt daar erg veel gedaan, zijn we één dag met de Bus Turistic op pas geweest. Ook leuk ! Genoeg te zien onderweg, en na modern Valencia en het Museu de las Ciencias te hebben bezocht, zijn we richting strand gegaan. Aan de boulevard hebben we heerlijke paella gegeten (geen vakantie in Spanje zonder paella !) in een typisch Spaans en best beroemd restaurant, waar de Spaanse royals graag geziene gasten zijn. Alleen hangt onze foto niet  aan hun wall of fame, da’s dan weer jammer.

20161103_171512.jpgValencia ligt ons wel. Bourgondiërs als we zijn, passen wij daar prima. Overal kun je heerlijk eten, en genieten van lekkere drankjes. Natuurlijk hebben we  typisch Valenciaanse drankjes gedronken, zoals horchata en Agua de Valencia. Elke dag óf paella, óf tapas gegeten en heel veel koffie gedronken. Terrasjes genoeg om even neer te strijken, en met het mooie weer, het was gemiddeld zo’n 24 graden, was dat echt geen straf.

20161105_205256

Er was maar één minpuntje. In het Plaza del Torros ontdekten we dat stierengevechten, waarbij de stier uiteindelijk gedood wordt, nog steeds worden gehouden (voornamelijk tijdens jaarlijkse feesten zoals Las Fallas), én zijn toegestaan. Ik was in de veronderstelling dat het was afgeschaft, en geschokt daardoor.  Die arme dieren. Zo wreed. En zo’n arena, waar wel 20.000 mensen in kunnen, zit bomvol tijdens zo’n evenement.  Hmmmm, dat maakt die Spanjaarden net wat minder leuk…..

20161102_195607

Maar dat was dan ook het enige. Verder hebben we alleen maar genoten. Van lekker door de stad slenteren, regelmatig een terras opzoeken voor een hapje en een drankje, ons vergapen aan al het moois wat Valencia te bieden heeft, maar ook van lekker samen in het appartement op de bank hangen om bij te komen van al het wandelen en bekijken. Het was een erg relaxte vakantie, waarin we veel gezien en gedaan hebben, in een stad die erg de moeite waard is. Viva Valencia !

Wie is de volgende ?

Als er binnenkort een prijs wordt uitgeloofd voor diegene die binnen een jaar de meeste medisch specialisten van verschillende disciplines heeft gezien, dan maak ik grote kans te winnen. Het is weer zo ver. Ik ben weer in de medische molen beland.

Deze keer mocht ik een bezoekje brengen aan de neuroloog. Al een poos heb ik vervelende klachten, waarvan de herkomst niet duidelijk is, en mijn huisarts stuurde me dus door. Omdat klachten op neurologisch gebied nu niet bepaald makkelijk in een hokje te plaatsen zijn, moet er verder onderzoek worden gedaan. Jaaaaa, daar gaan we weer.|

We beginnen komend weekend al, met een MRI-scan van mijn hoofd. Ik mag er van uit gaan dat ik hersenen heb, maar ze willen die wel graag aan de binnenkant bekijken. Later volgt nog een neuro-psychologisch onderzoek. Ik ben er dus weer even zoet mee.

Op zich ben ik natuurlijk blij dat de arts mijn klachten serieus neemt en niet afdeed met; ‘u moet het wat rustiger aan doen mevrouwtje’ of ‘u moet niet zo stressen’. Dat had natuurlijk ook gekund. En ik ben ook wel blij dat ik helemaal wordt nagekeken, na de ervaring van vorig jaar. Toen had ik ook ineens ‘iets’. Je kunt dingen tenslotte maar beter uitsluiten.

Door mijn klachten ben ik niet in mijn hum. Al sinds mijn operatie vorig jaar is ook de fibro luidkeels aanwezig, en de vermoeidheid en pijnklachten breken me aardig op. Tel die rare neurologische dingen er bij op, en je snapt dat ik niet mijn juichende zelf ben. Op mijn werk snappen ze dat, en ik heb mijn werktijden zo aan kunnen passen, dat het allemaal goed te doen is en ik toch mijn normale aantal uren kan werken. Super fijn !

Nu moet ik dus weer wachten. Wachten op uitslagen. Het zou echt van alles kunnen zijn, en ik ga zeker niet uit van iets ernstigs. Maar toch hoor ik af en toe heel zachtjes een stemmetje. Daar probeer ik niet naar te luisteren maar,  zoals dat gaat met die stemmetjes, het zeurt aardig door. Mijn nuchterheid wint het meestal en ik ben gelukkig chronisch oost-indisch doof. Maar toch.

Gezondheid. Als die gewoon goed is, sta je er niet bij stil. Als die niet goed is, of er ontstaan medische problemen, dan realiseer je je pas dat gezondheid je grootste goed is. Gelukkig kan er van alles worden gedaan om dat grootste goed te kunnen behouden. Vorige keer is dat ook gelukt, dus het zal nu ook wel loslopen. Wordt vervolgd.

wachtkamer

Keukenprinses ?

Koken ? Nee, dat is niet echt mijn hobby. Ik kan het best, maar ben er veel te ongeduldig voor. Als het binnen een half uurtje op tafel staat, vind ik koken prima. Maar ingewikkelde recepten volgen, en vier pannen tegelijk in de smiezen houden, dat is niets voor mij.

Dacht ik. Want oh verrassing, ik ben sinds een paar weken aan het kokkerellen geslagen. Het zijn echt geen culinaire hoogstandjes die ik fabriceer, maar er komen zowaar recepten aan te pas. Nog geen vier pannen tegelijk, maar soms wel vier (of meer) handelingen tegelijk. En steeds vaker ben ik langer dan een half uurtje bezig. Dat is voor mij al heel bijzonder.

En dan lukt het allemaal ook nog. Mijn huisgenoten smullen er van, en staan regelmatig verbaasd over wat ik nu weer in elkaar heb weten te flansen. Ik zelf ben zo mogelijk nog verbaasder….. Maar het grappigste van alles is nog wel dat ik er lol in begin te krijgen. Ik vind het best leuk om een recept te volgen. Al geef ik er altijd wel een eigen draai aan.

Hoe dat nu zo komt ? Tja, sinds een paar weken ben ik een poging aan het doen om het teveel Karien dat zich de afgelopen vier jaar heeft ontwikkeld, wat te verminderen.
Er moeten kilo’s af. Ik heb me intussen al wel een beetje verzoend met het feit dat ik zo geëxpandeerd ben, maar het is erg slecht voor mijn, toch al niet zo beste, gezondheid.
En daar wil ik iets aan doen.

Dus ben ik anders gaan eten. En om dat te kunnen, moet ik ook anders koken. Gezonder, en lichter. Er zijn meer dan genoeg heerlijke ‘slanke’recepten te vinden, dus ik kan vooruit. Allerlei lekkere dingen tover ik op tafel. Niet al te ingewikkeld, maar toch anders dan ik gewend was. Vanavond bijvoorbeeld, eten we prei-stamppot met rauwe ham en kruidenkaas. Jawel !

Of ik een echte keukenprinses word ? Dat denk ik niet. Dat zit niet zo in me. Hoeft ook niet. Ik kom zo al een heel eind. We eten elke avond gezond en lekker, iedereen is er blij mee, en nu maar hopen dat het ook effect heeft. Door mijn medicatie zal het moeilijk worden. Een super slanke den zal ik sowieso nooit worden. Maar iets minder Karien, dat zou fijn zijn. En het plezier in koken, wat ik nu stiekem krijg, is in ieder geval mooi meegenomen !

koken

Testjes

En nu ga ik ze echt uitzetten. Al die testjes op Facebook, ik word er niet goed van. En wat voor testjes….. “Wie is jouw grote liefde ? Hoeveel procent sexy ben jij ? Met wie krijg jij veel lol in het bejaardentehuis? Wat zegt je naam over jou ? Iemand heeft een gedicht / bericht  voor jou geschreven. Wat staat er geschreven in jouw hart ? Wat voor persoon ben jij ?”
Ik wil het niet weten !! En ik ga ze ook niet doen !

Ik weet al lang wie mijn grote liefde is. Sexy…. 625 % ?? Laat me niet lachen. Ik ga alleen maar naar het bejaardentehuis als al mijn dierbaren, en mijn kat, mee mogen. Mijn naam ? Geen idee, zo heet ik gewoon. Een gedicht vind ik alleen leuk met Sinterklaas, en berichtjes krijg ik al genoeg. In mijn hart staat niets geschreven, dat klopt gewoon. En wat voor persoon ik ben ? Ik hoop een beetje een aardig en sociaal persoon, maar het lijkt me sterk dat zo’n test het precies weet. Ik weet het zelf niet eens….. Wat een onzin !

En toch zijn die testjes erg populair. Ik snap ook wel waarom. Als je ze doet, volgt er namelijk altijd een enorm vleiende uitkomst, in prachtige bewoordingen, en overtreffende trappen waar je hoogtevrees van zou krijgen. “Jij bent zo’n geweldig persoon. Iedereen kijkt naar je op en houdt van je, want jij ben zo fantastisch en hebt alleen maar prachtige eigenschappen. Je hebt heel veel talenten en ben gewoon goed in àlles”. Dat streelt ego’s, dus worden ze massaal gedaan. En als je de uitkomst dan ook daadwerkelijk op Facebook plaatst, en ik zie er heel wat langskomen, ziet iedereen hoe geweldig je bent. Dat roept natuurlijk altijd wenselijke reacties en bevestiging op…..

Ik hoop dan altijd maar dat mensen die die testjes doen en posten, dat alleen maar doen voor de lol. En niet omdat ze heilig geloven in de uitkomst, en die totaal vinden overeenkomen met de werkelijkheid. Want als het allemaal zou kloppen, kregen we er heel veel heiligverklaringen bij. Wellicht net zo onterecht als die van Moeder Theresa, al zijn ook daar de meningen over verdeeld.

Ik ga al die testjes in ieder geval nú blocken. Test en post vooral lekker door, maar ik pas. Ik vorm liever mijn eigen mening over hoe mensen zijn. Ik hoop gewoon op leuke Sint-gedichten in december. Laat mijn hart maar rustig door kloppen. En hoeveel procent sexy ik ben ? Als ik dat écht wil weten, vraag ik dat wel aan mijn grote liefde, als ik thuis naast hem op de bank zit. Ik hoop natuurlijk stiekem wel dat het antwoord dan net zo vleiend zal zijn als bij zo’n test….. *knipoog*

nametest3

Catfights

Het is onrustig in de buurt. Er klinkt gegil en gekrijs. Er wordt nietsontziend gebruik gemaakt van lange, scherpe nagels, en zelfs bijten schijnt toegestaan te zijn. Ze zijn allemaal erg op hun hoede, en bewaken hun territorium angstvallig. Op elk moment van de dag kan er zomaar een gevecht losbarsten. Wie is de sterkste ? Het is nog niet duidelijk….

Catfights dus. Een nieuwe inwoner van de buurt (of een zwerver, dat is niet duidelijk) heeft alle bestaande rangen en standen door de war geschopt. Het is een grote zwart-met-witte, voor de helft Maine Coon denken we, die zo brutaal als de beul is en het gemunt heeft op alle andere katten. In het bijzonder, zo lijkt het, op onze Sam. En Sam is, wellicht met recht, hartstikke bang voor ‘m.

Een dag of wat geleden hoorde ik ineens een vreemd miauwen. Ik was buiten, en toen ik omkeek, zat Zwart-met-witte in onze tuin bij de tuinpoort, en Sam stond aan de andere kant, in de brandgang. Dat klopte dus al niet. Zwart-met-witte schrok toen ie me zag en ging er door de poort vandoor. Sam krijste en sloeg ‘m, maar kreeg zelf ook een aardige klap. Nog geen drie uur later stond Zwart-met-witte ineens in onze bijkeuken…..

Sam was niet in huis, en ik heb de indringer direct naar buiten gedirigeerd. Daar was ie trouwens niet van onder de indruk, hij ging lekker op z’n gemak liggen rollen buiten en was wel in voor een kroelpartijtje. Jammer dan meneertje. Daar beginnen we niet aan.  Na een duidelijk ‘kssssst’ koos ie dus maar het hazenpad. Maar de volgende dag kwam ie gewoon door het openstaande raam aan de voorkant naar binnen gewandeld…..

Toen was Sam wel thuis, maar ik denk dat hij erger schrok dan dat Zwart-met-witte bang  was toen we ‘m weg joegen. Er klonk wel wat geblaas en gegil, maar zowel Zwart-met-witte als Sam schoten, ieder een andere kant op, naar buiten. En nu is Sam bang. Hij zit op de uitkijk op een verscholen plekje in de tuin, en is opvallend vaak binnen en vraagt dan om kroeltjes, én snoepjes. Hij zoekt echt bevestiging.

Gisteravond hoorden we kattengekrijs buiten. Sam was niet binnen, dus ik ging toch maar kijken. Zwart-met-witte zal op het schuurdak van de achterburen, en verdween toen ik naar ‘m riep. Toen ik daarna Sam riep, kwam die uit zijn schuil-/uitkijkplek te voorschijn, en rende naar binnen. Hij ging bij ons liggen, maar was duidelijk op zijn hoede. Ach gossie, hij is helemaal van slag.

Catfights. Ik denk dat het nog wel even zal duren voordat het duidelijk is wie nu waar de baas is. We hebben Zwart-met-witte ook al met andere katten zien vechten, Sam is niet de enige die wordt belaagd en uitgedaagd. Het zal nog wel een tijdje onrustig blijven in de buurt. Nu maar hopen dat Sam ‘m een keer goed te grazen neemt, dan is het wel afgelopen met het gekibbel. Maar ik denk niet dat dat gebeurt. Sam is namelijk best een watje….. 😉

Fighting cats

Fighting cats