Upflyers

Dat je lekker aan het werk bent, rustig op de bank zit, de vaatwasser leeg ruimt, een telefoontje pleegt, of wat dan ook, en dat je dan ineens een knalrood hoofd krijgt, terwijl het zweet je aan alle kanten uitbreekt. Ik kan dat. Ik heb namelijk opvliegers.
Hartelijk welkom in de wereld van de overgang !

Tot voor kort was er eigenlijk niet zo veel aan de hand. Zo heel af en toe werd ik overvallen door zo’n hot flash, meestal ’s nachts, maar dat mocht geen naam hebben. Maar nu is het hopeloos. De ene opvlieger na de andere krijg ik te verwerken. En ik ben er niet goed in. Op zo’n moment zou ik het liefst mijn knalrode gezicht ergens achter verstoppen. Het ziet er niet uit ! En nog liever wil ik, als het weer weg is, meteen onder de douche. Dat vreselijke zwéten, bleeeeegh……

Met mijn 48 lentes ben ik wat aan de vroege kant. En ik weet het, er zijn veel ergere dingen. Maar toch baal ik er flink van. Want iedereen ziet het. Ik word zo rood als een tomaat. En maar vestjes uit, en weer aan trekken. Op sommige dagen lijkt het gewoon niet op te houden. En ’s nachts gaat het gewoon vrolijk verder.

Tja, je moet er door heen, en ik hoop dat dat een beetje snel gaat. Ik hoor akelige verhalen over jarenlange worstelingen met opvliegers en stemmingswisselingen. Met beide heb ik al uitgebreid kennisgemaakt, nou, dat wordt geen innige vriendschap. Ik hoop er snel afscheid van te nemen, want ik ben er nu al helemaal klaar mee. Dat belooft nog wat voor de komende tijd……

Wij vrouwen krijgen dit soort dingen, als we ouder worden. Dat ouder worden op zich vind ik niet erg, daar zit ik geen seconde mee. De kwaaltjes die er bij horen, daar heb ik duidelijk wel moeite mee.
Het is niet anders, maar ik hoop dat Moeder Natuur me een beetje goed gezind is en ik er snel weer van af ben. Opvliegers, pfffff…….

opvlieger

 

Advertenties

Oud(er)

Vandaag wordt jongste 16 jaar. Het lijkt gisteren, dat hij nog maar een klein manneke was, dat aan de hand met me mee liep. Nu is hij bijna twee koppen groter dan ik, en heeft net zijn eindexamen achter te rug. De tijd vliegt razendsnel voorbij.

Hoewel ik me nog helemaal niet oud voel, en nog een ‘jonge’ moeder ben (oudste is tenslotte al bijna 24), realiseerde ik me vanochtend dat het nu wel heel erg hard gaat. Technisch ben ik al over de helft, dit jaar word ik immers 48. Een raar idee is dat. Want al voelt het lichamelijk soms alsof ik al ruim 80 ben, ik voel me eigenlijk veel jonger. En gedraag me daar ook regelmatig naar….. *grinnik*

Zouden al die kreten van nu dan echt waar zijn ? Is 50 het nieuwe 40 ? Of willen we dat alleen maar graag ? Ik heb geen enkel probleem met mijn leeftijd. Toen ik, al weer even geleden, 30 werd, vond ik dat nog wel een dingetje. Met 40 had ik totaal geen moeite en nu de 50 nadert, doet me dat helemaal niets. Je bent tenslotte zo jong als je je voelt. Toch ? En ik was sowieso al zo goed als helemaal grijs toen ik midden 20 was, dus dat is al helemaal geen issue.

Soms voel ik me echt stokoud. Met een tiener en twee jong-volwassenen in huis voel je je dat al snel, zeker op het gebied van techniek en gadgets. Ook fysiek voel ik me soms een oud besje, en mijn lijf gedraagt zich vaak ook zo. Maar als ik (en over een kleine vijftig dagen mogen we weer !) over het Zwarte Cross terrein rondloop en tot diep in de nacht dans en plezier maak met mijn liefste en onze vrienden, dan voel ik me weer hartstikke jong. Het enige wat me dan laat voelen dat dat niet zo is, is het bijkomen er na. Dat duurt echt wel heel veel langer dan ‘vroeger’……

Elke leeftijd heeft z’n charmes. Voor jongste ligt de hele wereld nog open, en in zijn ogen ben ik al heel erg oud, terwijl ik dat zelf totaal niet vind. Maar toen ik zijn leeftijd had, kon ik me ook niet voorstellen hoe het zou zijn, om tegen de 50 te lopen. Nu is het zover, en het is prima zo.
Kom maar op, hopelijk-nog-vele-jaren-in-het-verschiet. Oud(er) worden ? Ik ben er helemaal klaar voor !

age